Dinsdag 21 juli 2026.
Het zijn vermoeiende en intense dagen. Op tijd op, veel kilometers, veel wandelen. Daarom in goed overleg gisteren besloten om vandaag iets langer te slapen, rustig te ontbijten en te vertrekken als we klaar zijn. De drukte in het park, en dan met name bij Johnston Canyon accepteren we dan gewoon.
Het is tegen 9.30u als we vertrekken. Nog netjes. Eerste stop van vandaag is dus Johnston Canyon. Poehh, de drukte accepteren is best lastig als er weinig parkeerplek meer over is. Maar het lukt. We parkeren de camper, smeren zonnebrand, sprayen insektenspray en de berenspray gaat aan de riem. Al vraag je je af of dat laatste een meerwaarde heeft.
In een optocht lopen we naar het startpunt. Eerst naar de Lower Falls, het is een halve mile over bospaden en over smalle bruggetjes door de kloof. Je hebt er prachtige doorkijkjes op de kloof en het water. Bijna aangekomen staan we in de rij. Jaja.. dat is slikken en accepteren. Het duurt 45 minuten voor we bij de waterval staan. De rij is ontstaan omdat je bij de waterval, met een paar mensen per keer, door de rotsen heen kan lopen om vanaf een klein bijna balkonnetje de waterval van heel dichtbij kan ervaren. Dat doen we dan ook volledig. Een foto, een selfie en onszelf nat en koud laten worden door de hoeveelheid spray die van de waterval afkomt. Was het 45 minuten wachten waard? Ach ja, we zijn er toch!
Op naar de Upper Fall. Nog een mile langs de kloof naar boven en… ook daar weer een rij. Pfff.. we worden wel op de proef gesteld. Gelukkig gaat deze een stuk sneller en staan we met een 20 minuten bij de uitkijk. En deze is zeker de moeite waard. Het water valt vanaf een behoorlijke hoogte recht naar beneden en maakt dan meteen een bocht naar rechts en vervolgt daar zijn weg de kloof in.
De puf is eruit. De jongens (mn Jort) zijn wandelmoe. Hij struikelt over de boomstronken en heeft de knieën kapot. Het mopperen is niet van de lucht, haha.. Aanstellen is ook een vak apart. En die beheerst Jort erg goed! Ach ja, we snappen het wel, maar we moeten toch echt nog 1,5 mile terug. Gelukkig is het met name bergafwaarts. Beneden belonen we ons zelf met een groot softijsje. Dik verdiend! En het klaart de lucht.
Terug bij de camper, het is 13.30u, eten we nog snel een boterham en rijden dan naar de Banff gondola. Een gondel die ons in 8 minuten naar de top van Sulphur Mountain brengt. Vanuit hier kun je nog een board walk met heeeeel veeeel trappen lopen naar het weersstation dat hier in 1902 is neergezet. Het uitzicht is fascinerend, 360 graden lang zie je de bergen met ergens daartussen het plaatsje Banff. Leuk om de Rockies ook vanuit dit perspectief te zien. En doordat de kinderen (Cas en Jort) net als bij de Columbia Icefield een boekje hebben gekregen met opdrachten en puzzels komen we nog iets meer te weten over de omgeving. Het is net na vijven als we de gondel weer naar beneden nemen. Wat gaan de dagen toch snel. Voor vannacht hebben we een campsite net buiten Banff. Ruud loopt nog even binnen bij de supermarkt voor een paar kleine dingen en dan door naar de campsite. Weer een plekje in het bos, dus we krijgen dezelfde instructies; altijd je campsite leeg achterlaten ivm de wilde dieren, afval in de bearproof afvalbakken, vuur alleen in de firepit en nooit onbeheerd achterlaten ivm het hoge brandgevaar. We kennen het inmiddels. Op deze campsite is wel een toiletblok aanwezig. Dus we kunnen douchen. Stroom alleen met de generator, maar van de generator hours (8.00-10.00am en 17.00-19.00pm) hebben we nog 10 minuten over. Prima, net genoeg om de nacht door te komen met wat stroom in de telefoon. Ach ja, zonder bereik heb je ook niet veel stroom nodig, hooguit een wekker voor morgenvroeg.
Als we bij de incheck weg willen rijden loopt er net een prachtige lichtbruine vos over het terrein. Wat een prachtig dier. Bij de houtopslag waar we hout halen voor het kampvuur, zien we hem nog een keer lopen. Super!
Het vuurtje wordt weer gemaakt, net als het eten (rijst met kip en zoetzure saus waar ze flink wat chili aan hebben toegevoegd). Poehh, opnieuw een pittig potje. Marshmallows als toetje en dan lekker onder de warme douche en het bed in. Wij smeren alvast het brood voor morgen want morgenvroeg, heel vroeg is het weer dag.
Woensdag 22 juli 2026.
De wekker gaat, het is 06.00u. Wat een tijd. Maar het moet vandaag. We hebben voor onze vakantie al een transfer geboekt naar Lake Louise en Lake Moraine. Met eigen vervoer is dit qua parkeren bij Lake Louise niet te doen en Lake Moraine mag je niet op eigen gelegenheid bezoeken, vandaar. Keurig op tijd staan we iets voor zeven bij het treinstation in Banff. Al snel komen er nog een paar mensen aanlopen (2 uit Amerika en 4 uit Duitsland) en zijn we compleet om te vertrekken. Onze vriendelijke chauffeur brengt ons in een uurtje naar Lake Louise. In de bus, we hebben nog een minuut of 20 bereik, vraag ik vriend ChatGPT nog snel even wat we het beste kunnen doen bij beide meren. Dan is het wel een uitvinding hoor. Binnen een paar minuten heb ik een complete dagplanning binnen. Ook weer geregeld.
Het is al druk als we aan komen rijden bij Lake Louise. Wat een auto’s, de parkeerplaats is al vol en wat een touroperators rijden hier nu al af en aan. Ook bij het meer aangekomen blijken we niet de eersten. Het is pas 08.00u. Maar we snappen wel waarom iedereen hier heen wil. Een prachtig, als een spiegel zo strak meer met aan het uiteinde de machtige Victoriagletsjer. Zowel de bergen als de gletsjer spiegelen in het wateroppervlak. We maken foto’s, en nog een paar. Dan is het tijd voor een kop koffie, thee en warme chocomelk. Deze nemen we mee naar de rand van het meer iets verderop. Ook hier is het uitzicht verbluffend. Onder het genot van de warme drankjes en een boterham als ontbijt genieten we van de omgeving. Een complete fotorapportage volgt daarna, inclusief maffe poses, haha… Omdat we nog tijd over hebben van de 2,5u die we hier hebben besluiten we een stuk langs de oever van het meer te lopen richting de Fairview Lookout. Vanuit hier heb je een mooi uitzicht over het meer, de gletsjer rechts en het Fairmont hotel links. Inmiddels is de kanoverhuur ook open en vult het meer zich met rode kano’s. Het wateroppervlak is een stuk rimpeliger. Blij dat we de strakke foto’s al hebben. En ook blij dat we de kano ervaring al in Wells Gray hebben gedaan. Mijn lief, wat een prijzen hier, voor een uurtje kanoën leg je $170 (CAD) exclusief tax neer. Veel geld hoor, maar genoeg mensen die het doen. We maken nog 1 selfie op het overvolle platform, nog 1x omkijken..
Relax en keurig op tijd staan we om 10.35u weer klaar. Onze chauffeur komt er net aanrijden en we stappen in. Volgende stop is Lake Moraine. We hadden gedacht dat dit meer iets rustiger zou zijn omdat het niet mogelijk is hier met eigen vervoer te komen. Maar niets is minder waar, wat een volk ook hier. We gaan gewoon mee in de stoet en lopen de Rockpile Trail. Een stijl pad over de rotsen naar boven. Vanuit hier kijk je zo op Lake Moraine. Een verstild, melkblauw gletsjermeer omringt door 10 hoge met sneeuw bedekte toppen (Valley of the ten peaks). Deze doet niet onder van Louise. De meeste mensen hebben zelfs een lichte voorkeur voor Lake Moraine, maar doe mij toch maar Louise.
Bij het restaurantje halen we wat te drinken en daarna nestelen we ons aan de rand van het meer. Er zijn slechtere plekken om te lunchen!
Ook hier lopen we weer een stuk langs de oever met constant mooie vergezichten over het meer en de bergen eromheen.
Het is 13.40u als we weer in de bus stappen, deze brengt ons in een goed uur terug naar Banff. Lekker op tijd nog, kunnen we mooi in Banff zelf nog even rondslenteren, een ijsje eten en rondsnuffelen in de souveniersshops. Bij Mary’s popcorn shop proeven we verschillende smaken versbereide popcorn. Smaken verschillen, maar onze mannen zijn er vrij snel uit, het wordt een zak popcorn caramel. Heerlijk!
We zoeken een leuk restaurantje en bestellen burgers en fish and chips. Lekker makkelijk en vandaag hebben we de gelegenheid om even niet zelf te koken. Met de buik vol toch nog langs de supermarkt voor wat extra boodschappen. Cas heeft bedacht dat we overmorgen tijd hebben voor een pannenkoeken ontbijt, goed idee. Maar daarvoor hebben we natuurlijk meel en vers fruit nodig. Daarna met een ommetje naar de Tim Hortons. Via Desmond en Linda kregen we namelijk de tip om hier een doosje Timbits te scoren. Dit zijn donutholes in verschillende smaken. Zo’n tip van de echte insiders kunnen we natuurlijk niet laten lopen. Ben benieuwd. Vanuit Tim Hortons dan echt terug naar de camper.
Na een kort overleg en met name op mijn verzoek rijden we nog een ommetje langs de golfbaan. ChatGPT heeft namelijk aangegeven dat daar vrijwel elke avond grote groepen elanden en herten zijn. Tja, die eland staat nog op mijn bucket list. Het is een klein kwartiertje naar de Golfbaan. Hier begint het turen in de bossen. We rijden de hele lus en zien veel golfers en eenkhoors maar helaas geen eland of hert te bekennen. Wat een teleurstelling.
Vannacht staan we op de overflow camping bij Banff. Deze overflow is massaal, maar zo voelt het niet. Het is ruim opgezet en op het gedeelte waar wij staan, staan ook veel bomen. Er is een toiletgebouw met douches en we hebben stroom en water. Campinglife dus. Meer kunnen we ons voor vandaag niet wensen. Aangezien de muggen hier ook een plekje hebben gereserveerd drinken we nog iets in de camper. Daarna lekker op bed. Het was weer een lange maar mooie dag. Op naar wat morgen ons brengt..
