Vrijdag 31 juli 2026 By Cas.We hebben s’ochtends eerst lekker uitgeslapen, rustig opgestaan. Mama heeft pannenkoeken gebakken, bij de pannenkoeken hadden we vers fruit mmmm… Lekker.
Nadat we pannenkoeken hebben gegeten hebben papa en mama afgewassen, de waslijnen er afgehaald. We rijden naar het waterpark. We kwamen rond 11:15uur aan bij het waterpark het waterpark heet Roaring Springs. Toen we in het park waren hebben we eerst bedjes gezocht waar we onze spullen bij legden. Jort ik en Stan gingen naar de stroom versnelling Jort had een rondje erop zitten papa en mama wachten voor een foto nog op mij en Stan, maar wij kwamen maar niet, omdat we ergens halverwege zijn uitgestapt en naar een andere glijbaan zijn gelopen. Ik en Stan lopen van de glijbaan terug mama en papa dachten al dat wee andere glijbaan hadden genomen maar zijn toch blijven wachten. Toen we terug waren bij de plek heeft papa de telefoons en de paspoorten in het kluisje gelegd die papa daar had gehuurd. Ik en Stan zijn naar een glijbaan gegaan waar een best lange rij stond. Je kon daar met zijn vieren in en je moest minimaal 250 lbs en mocht maximaal 500 lbs zijn. Ik en Stan waren samen maar 191 lbs dus moesten we eigenlijk terug maar er was een man die bij ons in stapte waar door we toch wel konden heel aardig. Aan het einde van de rit hebben we die man bedankt met een boks. Papa Mama en Jort hebben beneden gewacht en zijn daarna gelijk in de rij gaan staan waar je met zijn vijven in mocht was een leuke glijbaan was het eerste stuk donker en de andere helft open. We zijn met zijn vijven naar de matjes glijbaan gelopen waar je met zijn vieren tegelijkertijd af kon dus zijn we opgesplitst in twee en drie eerst ik Stan en Mama toen Jort en papa. Na de matjes glijbaan zijn ik en papa naar een glijbaan gelopen waar het luik onderweg je weg valt eerste keer dachten ik en papa van (wat doen we hier). Mama, Stan en Jort hebben beneden gekeken. We hebben een ijsje gehaald Stan had een icee dat was een soort slush. We zijn naar een nieuwere stroomversnelling gegaan waar ze plankjes hadden waar je op kon liggen. zijn daarna naar een nieuwe glijbaan gegaan met 2 720 graden spin met 2 loopings daar kon je met twee personen in, daarna zijn we in nog twee glijbanen geweest waar je me twee personen in kon. Ik en papa zijn nog twee keer van de soort van vrije val geweest en in die zelfde tijd zijn mama Jort en Stan nog van die van vier personen geweest, daarna zijn we nog een keer in de nieuwe geweest. Nadat we naar de nieuwe waren geweest hebben we pizza gegeten met wat drinken. Ik en Jort zijn onder een aardappel gaan staan waar wel 100 tm 1000 liter inzat. Ik en Stan hebben nog even gebasketbald en Jort is met mama naar de nieuwe stroomversnelling geweest. Jammer genoeg gingen we daarna terug naar de camping waar we nog even thee hebben gedronken ik Jort en Stan hebben nog even gevoetbald en zijn daarna gaan douchen en tanden poetsen. Slaap lekker!!! 😉
Zaterdag 01 augustus 2026
Wat gaat de tijd toch snel, zeker als we het heel goed hebben samen.
Het is alweer augustus. Verder niet zo erg, maar het betekend wel dat de vakantie ten einde loopt. Helaas..
Vanochtend slapen we opnieuw uit, lekker douchen en ontbijten. Stan bakt heerlijke eieren met spek. Een goed en stevig begin van de dag. Als we allemaal klaar zijn rijden we in een klein half uurtje naar de Idaho State Penitentiary, ofwel een oude gevangenis. Enkele prachtige oude gebouwen van de buitenkant maar de binnenkant laat wel iets anders zien. De displays en de cellenblokken vertellen de verhalen van het leven binnen deze muren. Van enkele maanden tot jaren. Een strak regiem van opstaan tot naar bed gaan. Wel of niet werken in bijvoorbeeld de keuken of de wasserij. Wat betaalmiddelen zijn in de gevangenis, maar ook hoe je naar de 1 persoonscellen kon zinken of zelfs naar de isoleer (Siberië zoals ze dit blok hier noemen). Als je in Siberië zat had je een betonnen hok van 1×2 meter met niet tot nauwelijks daglicht, geen bed of stoel en alleen een emmer om je behoefte op te doen. Eén tot tweemaal per dag kreeg je iets te eten. Er zaten hier mensen die maanden niet buiten kwamen. Maar goed, dat waren ook niet de lieverds van deze planeet natuurlijk. Onze jongens zijn zwaar onder de indruk van de foto’s met verhalen van de mannen die hier hebben vastgezeten. De één na jongste was pas 11 jaar, en heeft zijn moeder vermoord omdat deze commandeerde dat hij de was moest doen. Gelukkig vond Cas die reactie wel wat overdreven. Gelukkig maar!
De vrouwen daarentegen hadden het beter. Voor dezelfde vergrijpen, en nee, die deden niet onder van de mannen, hadden zij een cel met 2 personen (ipv 4), een matras op bed en overdag mochten ze vrij rondlopen in het cellengebouw en de tuin daar rond omheen. En werken hoefde ook niet. Als je dan toch iets uit wil spoken… kan je dat beter als vrouw doen. Uiteindelijk zijn hier 11 personen gedood doordat de doodsstraf werd uitgevoerd. Denk niet dat onze jongens voorlopig iets doen wat niet door de beugel kan… haha! Een interessant en wellicht nuttig bezoekje was dit!
Het is 13.15u als we weer als vrije mensen de gevangenis verlaten. De thermometer geeft inmiddels zeker 36 graden aan. Maar de Nike store staat nog op het program. Prima op naar de airco. Denk dat we met 4 man de halve winkel hebben gepast maar na een kleine 2 uur zijn we allemaal een paar nieuwe schoenen rijker, behalve Ruud dan, die wil Adidas schoenen. Hij heeft nog even getwijfeld maar zet de Nike’s toch weer terug.
Het is al halverwege de middag geweest en dat stevige ontbijtje van vanochtend is inmiddels wel aardig ver weg gezakt. Daar hebben de jongens we een antwoord op >> de Subway. Smekend staan ze om ons heen. Zoooo lekker! Nou vooruit. Het is maar 4 minuten omrijden, dat is te doen. Dus niet veel later zitten we te schransen van de goed belegde broodjes met een grote cola. Een oudere man waarbij de broek echt met z’n bretels omhoog gehouden wordt betaald met dollar munten. Ruud is verbaasd en vraagt de man of er één dollar munten bestaan. Zeker antwoordt de man, er zijn er diverse. Hij schud nog wat in zijn zak en haalt er een kleine dollarmunt uit. We bekijken hem en raken nog even in gesprek. Bij het afsluiten mogen we de munt houden en krijgen we allemaal een pepermuntje toe. Mooi he, dat dat ook gewoon nog bestaat en dat je zulke lieve mensen ook gelukkig nog best vaak tegenkomt! Omdat we toch ook nog nieuwgierig zijn naar die grote dollarmunt waarmee deze lieve man heeft betaald vragen we de medewerktster of we een dollarbiljet mogen ruilen tegen die munt. Geen probleem, alleen ruilen hoeft niet, ook deze munt krijgen we zo mee. Bijzonder en geen idee hoe ze het kassatekort nu gaat oplossen. Met een refill en twee verschillende dollarmunten verlaten we de Subway en rijden in een paar minuten naar de camping. Het is inmiddels bijna vijf uur, toch later dan gepland, dus de hoogste tijd om nog even te zwemmen. Alle mannen in de zwembroek, ik leg me met 2 paracetamolletjes op de betonnen tegels van het zwembad neer (wat een kopzeer). Rond zevenen lopen we weer naar buiten. Hier ziet Ruud op het aankomstbord dat we op plek nummer 2 mogen staan ipv nummer 25. Dat is gek, we wisten dat we moesten verplaatsen vannacht, maar nummer 2 zou toch wel een upgrade zijn. Bij navraag blijkt het toch te kloppen. We mogen naar plekje 2, compleet met prieeltje en barbeque. De geplande pasta met spinazie blijft dus in de koelkast en de braadworsten die er nog liggen gaan op het vuur. En samen met de aardappelen en broccoli/ bloemkool heben we een complete maaltijd. Heerlijk! Onverwacht genieten aan een heuse tafel met stoelen en bbq worst. Een mooie afsluiter van deze dag. Rest ons alleen nog douchen, een kopje thee en de chocolade!
Slaap lekker. Morgen een lange reisdag voor de boeg.
