Congaree Kayak

Vrijdag 25 juli 2025.
Weer een reisdag vandaag. Omdat het zo’n 3,5 uur rijden is naar Columbia en de check out time hier in Atlanta pas om 12.00u is besluiten we de ochtend hier te blijven.
Ontbijten, wat wederom voortreffelijk is, komen we aan de praat met een Deens gezin. Zij zijn ook voor een maand in Amerika aan het reizen. Vorig jaar hebben ze met de kinderen 3 maanden door Azië gereisd. Altijd leuk om ervaringen uit te wisselen (en ideeën op te doen voor een volgend avontuur, haha..).
De jongens hebben zich inmiddels naar de fitnessruimte in het hotel begeven, dus tijd om daar achteraan te gaan. Gehuld in bikini en sportkleren werken we ons toch nog zo’n klein uurtje in het zweet. Hoeveel burgers met friet zouden er nu af zijn..?!? Daarna zo door naar het zwembad. Even afkoelen nog. Vanaf 11.00u verlaten we achter elkaar aan het zwembad om te gaan douchen en de tassen in te pakken. Iets voor twaalven zijn we uitgecheckt en rijden we het terrein af. De eerste stop is de Aldi op de hoek. We slaan voor 2x lunch in en gaan dan op pad.
Als we Atlanta eenmaal achter ons hebben gelaten wordt het rustiger op de weg en in een uur of 4 (incl. tank en sanitaire stops) komen we aan in Columbia. Het is bijna half 5. Hier blijven we 1 nachtje. Morgen na de kanotocht rijden we door naar Charleston, South Carolina. Alweer de 5de staat die we aandoen deze reis. We begonnen in Virginia, daarna door North Carolina naar Tennessee (Nashville). Atlanta ligt in Georgia en Colombia en straks Charleston alweer in South Carolina. Hierna nog naar Florida, maar daar willen we nog niet aan denken. Da’s het laatste stukje van onze reis. Eerst hier nog even genieten.
Dus gaan direct bij aankomst de zwembroeken weer aan en liggen de mannetjes weer in het zwembad. Een binnenbad dit keer. Omdat het niet zo groot is en de akoestiek vreselijk zetten wij ons in de lobby neer. De laatste overnachtingen worden geboekt. Zo, dat is weer mooi geregeld door Ruud.
Ons hotel ligt in het centrum van Columbia dus we gaan lopend op zoek naar een restaurantje. Wat een ruimte hier zeg. Nauwelijks hoogbouw en wat een rust. Ook veel leegstand trouwens en veel leuk uitziende restaurantjes zitten helaas dicht. Maar uiteindelijk belanden we in het LongHorn Steakhouse. Gisteren in Atlanta had Ruud deze keten ook al gezien maar zijn we bij de pizzaria terecht gekomen. Vandaag wordt het steak! Tenminste… Ruud, Stan en Cas nemen dit heerlijke stukje vlees. Jort gaat opnieuw voor de cheeseburger en ik kies de zalm. Het smaakt echt heerlijk, een gepofte aardappel, een zoete aardappel en een bak sla erbij. Niets mis mee. De bediening is vriendelijk maar niet heel vlot en volledig. Cas wacht nog op een mes om zijn steak te snijden. Dus tja, wat doe je dan met de fooi. Die is voor de bediening en niet voor de keuken. Lastig hoor.
Terug in het hotel gaan de jongens op bed. De laatste dagen was het net iets te laat geworden. Dus wat extra uurtjes kunnen geen kwaad, al extra.. het is inmiddels na negenen.

Zaterdag 26 juli 2025
Het ontbijt staat alweer op ons te wachten. Pure verwennerij. Dan tas inpakken en rijden maar. Het is een half uurtje naar de kano start in Congaree NP. Op de parkeerplaats smeren we ons in met zonnebrand en een laagje anti insektenspray. Pfff, wat is het al warm (zo’n 36 graden) en met dat spul op je lijf wordt het er niet beter op. Maar goed, voor het goede doel.
Het duurt nog een klein half uurtje, wat papierwerk, wat uitleg en dan kunnen de kano’s het water in.
We varen eerst stroomafwaarts over de Congaree Creek. Een prachtig stukje natuur met aan weerszijden dichte bebossing van de vochtige jungle en hoge cipressen welke belangrijk zijn in deze vegetatie. Het gebied is in het verleden waarschijnlijk wel bewoond geweest, maar mocht men er daar toendertijd al iets over hebben opgeschreven dan is dat allemaal verloren gegaan door de enorm hoge luchtvochtingheid hier. Dat snappen we wel. Daarna hebben veel gevluchte slaven zich verschuild in dit gebied. Dicht begroeit, helder water met vis en veel planten met eetbare bessen gaven een prima verstopplek en onderkomen. Na het slaventijdperk hebben zich hier Moonshiners opgehouden. Er werd dus illegaal drank gestookt. Nu is het een Nationaal Park waar je kan wandelen en kanoën.
De terugweg is stroomopwaarts en onze groep van 20 man en 2 gidsen strekt zich iets verder uit elkaar. Cas en ik zitten in een kano en nemen wat afstand van onze voorgangers en de resterende twee kano’s achter ons zijn (gelukkig) erg traag waardoor we alle rust en ruimte hebben. Heerlijk, we horen de vogels fluiten, de krekels kabaal maken en regelmatig springt er een vis boven het water uit. Ook zien we twee keer een grote witte vogel, lijkend op een ooievaar, maar ben de naam alweer kwijt. En Cas ziet als enige nog een uil. We genieten.. Veel te snel zijn we weer terug en worden de kano’s alweer op de kant gehezen.
We rijden naar het Visitor Center om daar in de schaduw te lunchen. Om ons heen zijn oneindig veel spinnenwebben te vinden met best wel grote spinnen erin, brrrrr… Maar wel kunstig hoor. Sommige webben zijn zeker een halve meter in doorsnee, maar als je de aanhechting aan beide uiteinden meeteld dan komen we ruim op een meter of anderhalf uit.
We stappen weer in onze heerlijk koele auto en zetten onze reis voort naar Charleston, een kleine 2 uur rijden van hier. Nog voor vijven bereiken we het hotel. De temperatuur is opgelopen tot 38 graden. Het is echt goed warm hier! Een duik in het zwembad is niet verkeerd.
Tegen achten zijn we allemaal terug op de kamer en gedoucht. Ruud is ondertussen even snel naar de supermarkt gereden voor wat rauwkost. De laatste hotdogs gaan de magnetron in en onder het genot van een tekenfilmpje op tv hebben we weer een lekker maaltje. We hangen nog wat op onze mooie kamer, de jongens spelen een potje Uno Flip. Het is na tienen als ze in bed kruipen. Morgen weer een dag!