Craters of the Moon NP

Woensdag 29 juli 2026.
De tijd vliegt voorbij en we moeten Yellowstone alweer achter ons laten. Wat een prachtig park is het! Vandaag rijden we naar Craters of the Moon. Het volgende Nationale Park. We ontbijten op tijd en rijden dan van de camping af. Om naar Craters te komen kiezen we toch een klein stukje omweg… Zuidelijk van Yellowstone ligt namelijk het park Grand Teton. Het is slechts een half uurtje extra maar dan rijden we wel door een park in plaats van alleen maar over snelwegen. Nou ik kan je vertellen…. dat was een prima keus! Wauw wat een fantastische weg. We rijden langs diverse meren en aan de overkant liggen de bergtoppen (the Tetons), deze zijn ruig en kaal maar ook af en toe voorzien van een helling met sneeuw. We stoppen onderweg een paar keer en maken wat foto’s. Je ziet ook hier dat het landschap in eens meer loofbomen bevat, totaal anders dan alleen maar sparren. In het zuidelijkste puntje rijden we het park en de staat Wyoming weer uit en rijden de staat Idaho in. Hier glooit het nog steeds, de weg draait over berghellingen en passen met de mooiste uitzichten. Prachtig om te zien! De koelkast is de afgelopen dagen weer redelijk leeg geworden dus stoppen we in Idaho Falls. Als we de parkeerplaats van de Walmart opdraaien stel ik voor om een broodje te eten bij de Subway… Ik kan je vertellen, ik ben niet de enige die dat een goed idee vind! 😉 Of het nu echt voor de broodjes is of voor het zakje chips en de beker fris die je kan refillen.. tja wie zal het zeggen. We tellen even de dagen uit en doen bescheiden boodschappen. Voor Jort nemen we nog even wat John Deere T-shirts mee… haha… Hij wordt er wild enthousiast van! Als we voor Cas ook nog dezelfde onderbroeken vinden die hij vorig jaar hier in Amerika heeft gekocht is het vakantie doel compleet afgevinkt, haha.
Het laatste stuk van de route is voornamelijk snelwegen en rechte, rechte, rechte lange stukken. Saai om te rijden. We zien wel het landschap om ons heen veranderen, geen bergen meer aan de horizon, bomen verdwijnen en zo langzamerhand lijkt het meer op een woestijn. Ook de temperaturen lopen op…. Meer dan 30 graden hebben we deze vakantie niet gezien maar nu gaat het al richting de 35. In het plaatsje Arco stoppen we bij de camping die we gereserveerd hebben… Aiaiai wat een doffe ellende en bende, totaal niet wat we op de foto’s hebben gezien. Overwoekerde plekken, sanitair wil je niet weten en het zwembad…. Er zit water in maar daar is ook alles mee gezegd. Wat een droefenis… We besluiten om snel weer in de camper te stappen en de andere camping in het dorpje te pakken. Wat een verademing… een hartelijk ontvangst en zeer vriendelijke mensen. Poeh dat is een stuk beter, gelukkig hebben ze nog een plekje. We zetten de camper op de plek en lopen dan naar het kleine restaurantje/barretje. Bij binnenkomst had ik al gezien dat ze er diverse biertjes van de tap hadden 😉 Maar ja… wat kies je dan? Even vragen welke een goede is levert ook niet veel op… De dame achter de bar zegt dan, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, dat we ze allemaal wel even kunnen proeven! Wat een vriendelijkheid…. dat heb ik nog nooit ergens gehad! We kiezen het Belgische witbiertje en settelen ons dan buiten op één van de bankjes. Buiten liggen diverse spelletjes dus de jongens vermaken zich prima! Onder het genot van een drankje spelen we diverse potjes Cornhole (het spel met pittenzakken en de 2 borden waar ze opgegooid dienen te worden). Ach en als je dan toch lekker zit en ze ook een menukaart hebben is het eten niet ver weg 😉 Het is simpel maar overheerlijk, één van de lekkerste pulled pork broodjes die we hebben gehad, Heerlijk! Zo hebben we een heerlijke avond en als het restaurant na diverse biertje sluit heeft het personeel een goede fooi verdiend! En naast de fooi hangen er nu ook 3 One dollar biljetten aan het plafond, persoonlijk getekend door onze jongens. Deze worden meteen aan het plafond geniet, naast een aantal anderen die ook uit Nederland kwamen.
Goed dat we gewisseld zijn van camping!

Donderdag 30 juli 2026.
Heerlijk in het zonnetje genieten we van het ontbijtje, de zon is nu nog prima te doen. Vandaag pakken we de spullen bij elkaar en gaan we naar Boise, maar eerst nog langs Craters of the Moon National Park. Tja de naam zegt het al natuurlijk, dit park staat bekend om zijn maanachtige landschappen. Miljoenen jaren geleden was dit de krater van een vulkaan die diverse explosies heeft gehad. Het landschap is dan ook zwart van het lava gesteente. Bij het informatie centrum halen we het kaartje van het park en onze permit voor de 2 grotten die er zijn. Hiervoor worden we eerste streng ondervraagt of we eerder en met deze kleren in grotten zijn geweest. Dit alles heeft te maken met de vleermuizen die er zitten. Deze zijn namelijk gevoelig voor diverse ziektes en dit willen ze graag voorkomen. Gelukkig krijgen we onze permit en met een kaart en een aantal tips gaan we op pad. Ook in de park is er weer een junior Ranger programma waar je een badge kan verdienen. Jort gaat dus ook met zijn eigen boek op pad! Op de informatie film in het bezoekerscentrum leren we dat er 2 soort lava stromen zijn. De lava die opspringt en neerdaalt bij een explosie en de lava die de vulkaan uitstroomt. Dit zie je ook weer terug in de manier waarop ze gestold zijn. Oke.. ben benieuwd, we gaan het zien.
Bij de eerste stop in het park lopen we over een boardwalk door het landschap. Hierbij kun je heel erg duidelijk de verschillen zien. Nooit geweten. De 2de stop is ook weer een verhard pad door een stuk van het park. Hierbij wordt er aandacht geschonken aan de vegetatie van het park. Je zou verwachten dat er op zo’n dorre grond niets groeit maar niets is minder waar. Diverse bomen, unieke planten en veel mosachtige plantjes woekeren hier voluit. Ook leven er diverse kleine dieren, helaas zien we behalve wat kleine eekhoorns geen vossen of andere dieren. De temperatuur loopt inmiddels flink op, zeker ook omdat alles zwart is voel je de warmte overal vanaf komen. In het midden van het park ligt een grote heuvel, waar we naar boven kunnen lopen voor een 360 graden uitzicht. Het is een korte maar zeer steile klim, stijging percentage ligt rond de 20% dus dat is flink. Gelukkig is het niet al te ver en hier kijken we uit over de gehele omgeving. Erg mooi maar ook erg zwart 😉 We lopen dan rustig weer terug naar de camper, de laatste stop van het park is bij de grotten. Gewapend met een hoofdlampje wandelen we naar de 1e grot. Het is niet al te groot en er valt nog genoeg daglicht naar binnen om het lava gesteente goed te zien. We zijn nog wel een keer klaar en lopen door naar de volgende. Dit is ontstaan door een lava stroming. Doordat de lava stroomt en de buitenzijde van de stroming stolt ontstaat er een soort buis. In deze buis heeft een tijd lava gestroomd, wanneer de vulkaan niet meer lava spuugt blijft er een lege buis over. In het park ligt zo’n buis van 500 meter waar we door heen kunnen wandelen. Wauw! Het is allemaal een beetje onrealistisch… we snappen waarom het park aan de maan doet denken. Oh ja, ten tijde van de maanlanding in ’69 heeft de NASA ook in dit park de maanpakken getest. Toch weer een leuk wetenswaardigheidje! Terug bij het bezoekerscentrum stoppen we voor de lunch. Hier vinden we een picknick tafel in de schaduw. We eten een broodje en yoghurt en ondertussen wordt het boek van Jort nog even ingevuld door Stan. Vol trots gaan ze daarna samen de badge ophalen! Ook weer afgevinkt. Voldaan stappen we in en gaan we weer verder. Een tocht van 3 uur. Het is al aan het einde van de middag als we in Boise aankomen. Poeh wat een warmte hier! De camper wordt snel op de plek gezet en als de stroom is aangesloten zetten we de airco op standje max. 😉 Gelukkig is er ook een binnen zwembad bij en niet veel later ligt de helft van het water door alle bommetje al naast het bad! 😉 Als we het eten op hebben volgt nog het blokje chocolade en niet veel later kruipen we allemaal ons bed in. Morgen weer nieuwe avonturen!