Vrijdag 17 juli 2026
Het camper leven is niet makkelijk…. We staan weer redelijk vroeg op. Vandaag gaan we vanuit Wells Gray naar Jasper. Jasper is 1 van de bekendste nationale parken van Canada. Echter is het wel weer een flink eind rijden. De weg terug is goed te doen, een half uurtje onverharde wegen en daarna via verharde wegen naar het plaatsje Clearwater. Bij het info centrum stoppen we even om de rioolbelasting daar wat op te hogen. We vragen of we er ook bearspray kunnen kopen. (dit is een bus met een stof die lijkt op pepperspray, als een beer je aanvalt kun je dit sprayen). Het blijkt dat we hiervoor iets verderop moeten zijn. Zo gezegd, zo gedaan. In de outdoor winkel is het te koop, het wordt in Canada echter als wapen gezien dus het serienummer wordt genoteerd en er dient een verklaring ingevuld te worden. Met een bearspray in de hand lopen we niet veel later de winkel uit. Snel naar de supermarkt om onze voorraden weer aan te vullen. 5 hongerige Nederlanders blijken toch aardig wat te eten… 😉
Als Ester en de jongens alles de camper inpakken loop ik nog snel even naar Tim Hortens om een kop koffie te halen. Thee is prima, maar gaat toch echt niet boven een lekker bakje! Met de Flat White loop ik als een trofee terug naar de camper… Geluk haal je uit de kleine dingen maar zeker ook uit een grote kop koffie!
Hup de weg op, lekker de cruise control aan en kilometers vreten. Halverwege sponseren we nog de lokale pomp. En sponseren is het! Als we de tank van de camper volledig volgooien zijn we 300 Canadese Dollars verder… slik! Aan het einde van de middag arriveren we in het plaatste Jasper. Een uurtje later dan gepland, het blijkt dat de provincie Alberta in een andere tijdzone ligt. Wat een drukte zeg…. allemaal campers, bussen, treinen en op de stoepen lopen hordes mensen. Da’s even wat anders dan de parken. Bij het info centrum halen we de benodigde informatie op en dan wordt het tijd om richting de campsite te gaan. Nou ja… campsite… Hier noemen ze het de Overflow, het woord zegt het al. Als er op de campings geen plek meer is, hebben we nog een buffer veld. Veel meer dan een veld van grind met af en toe een boompje is het ook niet. Ook zijn er behalve een pit-toilet (gat in de grond met een huisje er overheen) geen water of stroom voorzieningen. We zetten de hut op de plek en kijken dan even rond…. allemachtig wat een muggen hier. Volledig lek gestoken rennen we bijna terug naar de camper met hordeur! Haha klotemuggen… daar hebben jullie niet van terug! 🙂 We slingeren de generator nog even aan en laden onze spullen weer op. Na de maaltijd kruipen we ook niet veel later het bed in!
Zaterdag 18 juli 2026
We beginnen de dag weer vanachter de hordeur… Haha.. Niet veel later rijden we de overflow af, op naar Lake Maligne! In 2024 is er in Park Jasper een enorme brand geweest, hierbij is 23000 km2 aan natuur volledig afgebrand. Ook het dorpje Jasper is voor 1/3e verwoest. Je ziet dat uiteraard rondom Jasper stad overal nog terug. Helling naar helling en berg na berg waar het enige dat je nog ziet lijkt op afgebrande lucifers. Echt een enorme trieste aanblik. Dit maakt toch wel indruk.
Zoals gezegd gaan we vandaag richting Lake Maligne, de weg die hier naartoe leid staat er bekend om dat er regelmatig wild te zien is. En ja hoor…. Wauw! Niet veel later zien we aan de kant van de weg een zwarte beer zitten. We zijn niet de enige, overal stoppen auto’s en busjes. Wat is dit fantastisch om te zien! We maken vele foto’s en video’s. Vet! De beer houd het voor gezien en wij dus ook. We rijden verder en niet veel later… ja hoor. Daar zit weer een beer aan de kant van de weg! Helaas kunnen we hier niet stoppen dus zijn we genoodzaakt om door te rijden. De weg eindigt bij de parkeerplaats bij Maligne. Hier parkeren we de camper en lopen dan richting het meer. Wat een mooi plaatje zeg, dit is het grootste meer van de Canadese Rockies. Aan de voet van het meer kijk je uit en zie je de enorme bergen om je heen! Schijnbaar zitten er hier ook regelmatig elanden, ze hebben er zelfs een wandelpad naar vernoemd. Nou dat zal dan vast een zekerheidje zijn… We lopen langs de oever van het meer. De boys gooien steen na steen het meer in of ketsen met steentjes. Het standaard tafereel zeg maar. Een uur later blijkt dat we ons iets verlopen hebben en moeten we terug, we pakken het pad weer op en lopen dan de berg op richting Moose Lake, geen idee waarom het zo heet want er is geen Eland te zien… 😉 Als we verderlopen worden we door mede avonturiers erop geattendeerd dat er zo’n 150 meter terug een eland in de bossen zit. We sluipen terug en zien tussen de struiken door in de verte een beest. Het is helaas geen eland maar een Wapiti hert. Toch mooi meegepakt! We lopen terug naar het Maligne Lake en bij het restaurant drinken we wat op het terras. Wat een mooi uitzicht! Terug bij de camper snel even een bammetje en dan terug richting Jasper town. Bij 1 van de laatste uitzichten kijken we nog even de vallei in… een treurige aanblik. Als blijkt dat we hier ook weer 5G hebben verspringt onze aandacht van de vallei naar de smartphone schermen. Het is wat… Tis geen eerste levensbehoefte maar het begint er aardig op te lijken.
We stappen de camper in en rijden vervolgens nog naar Lake Pyramid. Hier ligt in het meer een eilandje waar je naartoe kan lopen via een kleine houten brug. Dit is 1 van de meest gefotografeerde plekken in Jasper. Helaas is het weer inmiddels omgeslagen, met de jas aan lopen we er even naar toe. Zonder zon en met wat regen is het toch niet heel bijzonder. We maken wat foto’s en lopen dan terug naar de camper. Vanavond staan we ook weer op de overflow, we hebben dus maar besloten om vanavond uit eten te gaan in Jasper. Terug in het dorpje is een leuk restaurantje snel gevonden. Ze hebben nog 1 tafeltje dus dat past precies. Met hamburgers en milkshakes wordt de dag afgesloten! Weer een topdag die het plakboek in kan!
Zondag 19 juli 20206
We ontwaken op de overflow met een grauwe hemel. Het is vandaag geen top weer! Als na het ontbijt alles weer in de kasten zit rijden we naar Jasper. Bij de Starbucks eerst eens een goede kop koffie. In de auto onder het genot van 5G regelt Ester nog even wat zaken voor het werk en dan kunnen we verder. Omdat we al een aantal dagen geen voorzieningen hebben gehad zit de afvalwater tank van de camper redelijk vol. We stoppen op een andere camping die deze voorzieningen wel heeft om ons te ontdoen van deze zaken. Tjonge jongen… wat een drukte! Op de route de soleil sta je soms in de file voor de peage maar hier sta je voor de sanidump! We lozen het afvalwater en vullen de vers water tank weer bij. Zo kunnen we er weer een paar dagen tegen. We rijden dan door naar de Athabasca watervallen. Aangezien het weekend is lijkt het wel extra druk overal. Gelukkig is er op de parkeerplek nog een stekje voor een camper. Het is niet ver lopen. Wat een water zeg! Het is een enorm brede rivier die ineens bij elkaar komt en met een enorm geweld valt het water hier een kleine kloof in. We staan even te kijken en komen tot de conclusie dat wanneer je hier uitglijd je met geen mogelijkheid weer uit de stroming komt. Dit maakt je toch altijd even extra alert met de kinderen. We kijken rustig verder en lopen dan weer terug naar de camper. Op naar de volgende wandeling. We rijden via de 93A terug, deze weg stond in het verleden bekend om de mooie bossen en het vele wild. Helaas is ook hier het beeld hetzelfde… afgebrande lucifer houtjes. Wat jammer! Bij de parkeerplaats van de 5 meren wandeling wordt net een informatie tentje opgezet en liggen 2 enorme berenvellen met kop eraan. Zo kunnen we goed het verschil zien tussen de zwarte en de grizzly beer. Toch wel interessant, het blijkt dat de beren in Alberta rond de 80% planteneters zijn. Ze leven veel van bessen, boomwortels en bloemen. Ze jagen niet echt, wanneer ze ergens een kadaver vinden eten ze daar van. De beren hier zijn ook iets kleiner dan bijvoorbeeld in British Columbia (provincie), dat komt omdat beren daar veel meer vis eten en dus meer eiwitten en dergelijke binnen krijgen. We lopen vervolgens tussen en langs de 5 meren. Halverwege staan de typerende rode stoelen die je overal in Canada vind. Hier maken we wat foto’s en genieten van het uitzicht. De terugweg bestaat voornamelijk uit het constant controleren van het live verslag van de WK finale. Gelukkig weten we dat wanneer we de parkeerplaats weer oplopen dat Spanje de winnaar is!
Het gaat al richting het einde van de middag als we richting Miette rijden, hier ligt onze laatste campsite in Jasper, en dat is niet voor niets. Miette staat namelijk bekend om de hotsprings! Op de weg er naartoe komen we langs de campsite, we checken snel even in en rijden dan door. In de camper trekken we de zwemkleding aan en dan hup naar de hotsprings… oh ja eerst nog even betalen 😉 Niet veel later liggen we in het eerste bad, deze is 36 graden. Prima maar het mag nog wel iets warmer. Gelukkig kan dat ook en dus door naar de volgende, deze is 3 graden warmer. Heerlijk hoor! Toch voelt het ook wel een beetje vreemd, allemaal volwassenen die een beetje hangen en praten. De jongens houden het al snel voor gezien. Ze hebben ook de 2 koude baden gezien (18 en 20 graden) nu is het een spelletje geworden. Eerste in de 18, dan de 20, en je raad het al zo alle vier de baden af. Dit houden ze een aardige tijd vol. Goed voor ons want alle campingstof kan er mooi afweken. 2 uur later zitten we weer schoon en wel weer in de camper. Terug op de camping stoppen we even bij de houtplaats. Hier pakken we wat brandhout in de camper en rijden dan door naar onze plek. Prachtig! Midden in de bossen, een supermooie plek waar een picknick bank staat en een vuurkorf aanwezig is. En dat is iets waar vooral Jort al tijden op heeft gewacht. Deze pyromaan laat zich geen 2 keer vertellen dat hij vuur mag maken. De rollen zijn traditioneel verdeeld. Ester staat de koken in de camper en de Mannen maken het vuur….. voor de marshmallows! Haha! Het blijft toch echt genieten elke keer weer! Weer een fantastische dag! Morgen door naar Banff…
