Kelowna

Zondag 12 juli 2026.
Het wordt een reisdag. Gisteren hebben we met zijn allen besloten om niet de Highway naar Kelowna te nemen maar de route langs de grens met Amerika om onderweg nog allerlei activiteiten te doen. Volgens AI een goed idee. Zo gezegd zo gedaan. Alhoewel.. we lopen meteen al een uur achter op schema doordat we net iets te lang in bed liggen, vervolgens warm douchen met een muntje (heerlijk) en een prima ontbijtje naar binnen werken.
Het is net na negenen als we op pad zijn. De eerste stop is Manning Provincial Park. Bij het Visitor Centre vragen we wat we het beste kunnen doen. Het Lightning Lake en de Canyon Nature Trail geven een mooie indruk van dit park. Prima. We gaan op weg. Eerste stop wordt het Lightning Lake omdat we de parkeerplaats voor de Trail al gemist hebben. Een idyllisch plekje, glashelder en ijskoud water, omringt door bergen. Ondanks dat er genoeg mensen zijn heerst er een enorme rust.
Op het grasveld voor het Lake zijn allemaal kleine grond eekhoorns te zien. Ze lopen over het gras, komen naar je toe en duiken vervolgens weer snel hun holletjes in. Zo grappig..
We blijven een tijdje kijken en chillen. Dan is het tijd om de wandeling te doen. Een prachtig rondje langs de creek, wat hoger door de bossen en weer terug langs de creek. Een mooie tocht van zo’n 3 kwartier.
Nog voor half 12 zitten we weer in de camper. In Princeton, een gezellig mijnwerkersplaatsje, halen we snel wat te eten bij de supermarkt. We besluiten door te rijden naar Keremeos om te lunchen. Het landschap veranderd hier van de hoge bergen met dichte bebossing naar het dal van Keremeos met alle groente- en fruitplantages, waar het gebied om bekend staat. Rondom Keremeos zijn de fruitstalletjes dan ook ruim vertegenwoordigd. We stoppen uiteraard even. Bij een kraampje halen we verse bramen, kersen, gevriesdroogde peertjes en aardbeien. Bij de Grist Mill, een historische molen welke tegenwoordig als pioniersmuseum dient zetten we ons neer om te genieten van de lunch met het verse fruit. Zelden zulke grote en zoete kersen gegeten. Wat lekker..
De tijd loopt ondertussen (te) rap verder en we moeten keuzes maken. Of we rijden nog een eindje om naar Osoyoos, een woestijngebied, uniek in dit land, met een soort openluchtmuseum waar we meer te weten kunnen komen over dit ongewone en bedreigde ecosysteem. En daarnaast de cultuur van de Okanagan First Nations. Klinkt goed en dit was in eerste instantie de reden om deze weg te rijden. Maar het blijkt wel ver, met een camper lijken de kilometers echt langer te duren. We gaan dit dus toch skippen, helaas. Maar als we een beetje door kunnen rijden dan redden we wellicht de SS Siccamous in Penticton nog. Penticton ligt aan het enorme Okanagan Lake en de SS Siccamous is een oude radarstoomboot die tussen 1914 en 1936 dagelijks passagiers en goederen rond het meer transporteerde. Op weg dus maar. Om 15.30u bereiken we Penticton, maar wat een drukte zeg. Heel Canada is uitgelopen om hier op het strand te liggen. Alles is werkelijk vol, geen parkeerplek te vinden. Als we na een half uur aan de rand van het dorp een plekje hebben bemachtigd weten we ook dat we de radarboot gemist hebben. Deze sluit namelijk al om 16.00u. Daar gaat onze planning, van alles bijna niets meer over… En wat doen we dan? Zwembroeken aan, insmeren en do what the locals do… Op naar het strand! We spreiden onze handdoekjes uit en de jongens duiken het water in. Het Okanagan Lake is één van de warmste meren in Canada, dus als we ergens in kunnen zwemmen is het deze wel. Relax.
Voor ons in het water ligt een enorm grote drijvende wipe out achtige stellage. Het duurt dan ook niet lang voor de jongens bij ons komen en vragen of ze erop mogen. Ze hebben bij het standje ook al nagevraagd wat het kost, haha.. slimmeriken. Vooruit dan maar. Gehesen in zwemvesten zien we ze 2 uur lang niet meer terug. Ze springen, glijden, rennen en klimmen het hele drijvende gevaarte rond. Een feestje!
Het is 18.30u als we weer in de camper zitten. Snel droge kleren aan en back on the road. Omdat het laat is geworden en we geen zin hebben om zo nog te moeten koken, eten we in Kelowna bij de Mac. Om iets voor half negen komen we op de camping aan. Een kippenboerderij met zo’n 800 kippen en met camperplekken. Omdat deze camping maanden geleden al vol geboekt was hebben ze een plekje gereserveerd op het gras aan de rand. Hier staan ook al meer mensen. Ze hebben een warme douche, toiletten en keurig een stroomkabeltje gelegd, dus ons hoor je niet klagen. Prima voor de nacht. Morgen zijn we op tijd weer weg. We kletsen nog een tijdje met de beheerster van de camping. Leuk om zo iets meer te weten te komen over de lokale bevolking, de gewoontes en drijfveren van mensen om keuzes te maken. Gezellig!
In de camper nog een kopje thee met een chocolaatje en dan is het tijd om deze dag af te sluiten.

Maandag 13 Juli 2026; by Cas.
We zijn ‘s ochtends rond zeven uur opgestaan, hebben snel ontbeten en zijn rond acht uur de camper ingestapt. We moesten op een gegeven moment over een onverhard wegdek met veel hobbels. Ik heb wel twee keer het gasfornuis goed gelegd, omdat dit los gerammeld was. We zijn rond tien over half negen aangekomen bij de fietstocht. Het park waar we gingen fietsen heette Myra Canyon Trestles. We hadden fietsen gehuurd en mijn fiets was te klein en hebben hem geruild voor een maat groter. We beginnen met de tocht. De tocht heeft achttien spoorbruggen en twee tunnels. We kwamen aan bij een mooi uitzicht waar we foto’s hebben gemaakt en kwamen al gauw daarna aan bij de eerste brug. Er zaten inhammen naar buiten waar vroeger emmers met water stonden om de brug te blussen omdat er vonken van de trein afkwamen door dat het spoor en de wielen van de trein van ijzer zijn er waren daardoor brug bewakers. Daarna kwamen er al gauw 3, 4, 5 bruggen plus een tunnel achter aan. De fietstocht is 11 kilometer heen en 11 kilometer terug. 14 van de 18 bruggen zijn verbrand door een grote bosbrand in 2003 en 4 hebben de bosbrand overleefd. De vier bruggen die het overleefd hebben zijn 2 van de 2 stalen bruggen en 2 van de 16 houten bruggen. Net voor het einde van de heen weg van tocht zijn we even gestopt hebben we wat water gedronken met een snoepje. We zijn aangekomen op de helft en zijn weer even gestopt om wat informatie op te doen er was een QR-code waar veel informatie instond. We lazen dat we van een station naar een ander station zijn gefietst. In de tocht fiets je tussen de bossen door en als je op een brug stopt dan zie je aan de andere kant ook een brug. Op de terug weg zijn we nog een keer gestopt bij een steen oven waar ze in de trein voor alle mensen die het spoor aanlegden kookten, bij een plekje waar je aan de overkant een brug met een hele grote stellage onder stond op dat plekje hebben we allemaal een bifiworstje gehad. De terug weg hadden we een stuk rustiger gefietst dan de heenweg. We komen aan bij het einde van de tocht en hebben de fietsen ingeleverd en zijn uitgecheckt. Het is rond twaalven als we klaar zijn met de tocht, we stappen de camper in en gaan rijden zoeken een beetje waar we gaan eten en hebben een plekje gevonden waar waarschijnlijk die nacht mensen hebben wild gekampeerd. We lunchen met wat yoghurt met vers fruit. Na de lunch zijn we door gereden naar de campsite. Onderweg zijn we nog even langs de shoppingmall gereden waar Stan nieuwe schoenen heeft gekocht. Daarna zijn we door gereden naar de winkel en hebben we nog wat eten gehaald, een voetbal, wat chips en Jort heeft een speelgoed vliegtuigje en wat kauwgum gekocht. Toen we eenmaal aankwamen bij de campsite hebben we ingecheckt en zijn we op de plek gaan staan. Nadat we op de plek zijn gaan staan hebben we nog even gezwommen en hebben we eten gekookt. We aten rode saus met wokkels. Toen hebben ik, Stan en Jort nog even gevoetbald. Daarna zijn we nog even naar het kiezelstrand gegaan en daar nog even gezwommen even snel gedoucht. Toen hebben we met zijn allen wat thee gedronken en een blokje chocola gegeten. Slaap lekker!

Dinsdag 14 juli 2026.
Genoeg te doen nog hier in de omgeving, maar de bergen en de vele wijnboerderijen die de streek rijk is moeten het zonder ons doen. We houden een rustdag vandaag. Is het ook mooi weer voor met een strak blauwe hemel en een graadje of 28.
We slapen uit tot bijna 9.00u, ontbijten met gebakken eitjes van Stan en lopen dan naar het kiezelstrand. De camping ligt namelijk aan het Okanagan Lake, zo’n 30 km ten zuiden van Kelowna. Een heerlijke plek. We parkeren de stoeltjes en ploffen neer. Tijd om te spelen, zwemmen, steentjes te gooien, verhaaltjes te schrijven en naar de planning te kijken voor de komende dagen. We zijn wel vaker slecht voorbereid op reis gegaan en dit jaar is zeker niet beter. De grootste deel van de campings is wel geboekt maar het is ook wel handig om globaal te weten wat de dag van morgen en overmorgen ons te bieden heeft. Geeft zo’n rustdag mooi de tijd voor. We onderbreken de bezigheden voor de lunch om ze daarna gewoon weer voort te zetten. Aan het einde van de middag steekt de wind op wat mooie golven maakt op het meer. Snel nog even terug het water in.
Dan is het tijd om te douchen en te koken. We kletsen nog even met de buren en lekker relax komt ook aan deze dag een eind.