Kennedy Space Center

Woensdag 30 juli.
We hebben de wekker gezet zodat we op tijd voor het ontbijt zouden zijn. En wat voor ontbijt! Als we de eetkamer binnenkomen worden we verwelkomt door Ora. Er staat al een schaaltje met fruit klaar en binnen de kortste keren komt ze al aan met de koffiekan. Heerlijk! Altijd goed een bakkie in de ochtend. Ze verdwijnt even in de keuken en dan komt er voor iedereen een enorm bord tevoorschijn. 3 Pannenkoeken, een gebakken ei en 3 plakken bacon. Poeh… Het is heerlijk! Het voelt alleen een beetje raar om na het bezoek aan de plantage bedient te worden door een donker gekleurde dame. Gelukkig zijn die tijden achter ons. We pakken vervolgens onze spullen bij elkaar en vertrekken dan naar Okefenokee Adventures. Hier hebben we een boottocht geboekt door het moeras! De gids staat al klaar en na een korte sanitaire stop vertrekken we. We varen het grootste stuk door een kanaal dat vroeger is gegraven om boomstammen naar de molen te vervoeren om gezaagd te worden. Echter is deze tijd inmiddels geweest en nu is het een wildlife refuge. Het Okefenokee park is het grootste zoet water moeras van de Verenigede Staten, en is nu een thuis voor vele vogel soorten, schildpadden, beren, herten en natuurlijk Alligators. We zijn dan ook niet lang onderweg of we zien de eerste al zitten. Cool! De gids is echt een kenner van het gebied, hij verteld er enthousiast over en weet goed waar de dieren te vinden zijn. Zo zien we ook al snel diverse vogels, maar dan ineens vliegt er een bearded owl (uil) voorbij. We gaan direct in de speurmodus en dan zien we hem zitten op een tak niet ver bij ons vandaan. Wauw wat een mooi beest zeg! Via diverse waterwegen varen we verder, we komen dan op 1 van de prairies van het gebied. Het gebied is zo enorm groot dat we er nog geen 1 procent van zien. Het mooie is dat alles drijft in dit gebied. Het lijkt een grasland te zijn maar als de gids zijn peddel aan de wal steekt zie je dat het helemaal beweegt. Grappig om te zien. De rust die hier hangt is echt uniek, we zijn echt de enige toeristen nu in dit gebied. Toch wel uniek! Langzaam varen we dan weer terug naar het bezoekerscentrum, onderweg zien we nog diverse vogels en alligators. Wauw wat was dit mooi!
Helaas heeft Jort toch meer last gekregen van zijn oor dus terug naar het dorpje en een arts zoeken. Dit blijkt nog niet zo makkelijk, we gaan langs 2 artsen maar de deur zit dicht. Gelukkig is er bij de 3e poging wel een arts aanwezig. We schrijven ons in en dan begint het wachten…. tjonge jonge dacht je dat je in Nederland soms lang moet wachten.. nou hier kunnen ze het ook. 2,5 Uur later komen Jort en ik weer naar buiten met een recept voor oordruppels en antibiotica. Gelukkig heeft Ester met Stan en Cas al wat boodschappen gedaan terwijl wij bij de arts zaten. Nu nog even naar de Walgreens om de medicijnen op te halen… Je raad het al, ook hier natuurlijk weer enorm druk. Na een half uur blijkt dat ze de antibiotica wel hebben maar de oordruppels niet, gelukkig staat het recept nu in het systeem en kunnen we het bij een andere Walgreens proberen. Ok, dat komt later dan wel. Met al dit gedoe zitten we nog steeds op dezelfde plek als vanochtend, nu moeten we nog 3 uur naar Titusville, gelukkig verloopt de reis soepel. Toch hier ook weer flinke onweersbuien maar als we aankomen is de lucht weer blauw. We hebben hier een appartement geboekt en ik moet zeggen… Heerlijk! Even wat meer ruimte, een keuken, wasmachine en van alle gemakken voorzien. Als Stan wil beginnen met koken blijkt dat we de bakboter zijn vergeten. De Walmart is niet ver weg dus Ester gaat met Jort even die kant op… Niet veel later belt Jort… Creditcard vergeten mee te nemen… Jort overtuigt ons dat het vanavond makkelijker is om gewoon naar de McDonalds te gaan 😉 Samen met Stan en Cas lopen we naar de straat en stappen we in. Haha, Jort helemaal blij. Hij zit voorin en bepaald ook even waar we heen moeten! Later die avond halen we bij de super toch nog maar even de boter… Morgen een nieuwe kans!

Donderdag 31 juli.
Yes… Vandaag is het zover! De lancering van Crew 11, de bemande NASA missie naar het International Space Center! Ik heb het al een tijd geleden allemaal uitgezocht, we kunnen het beste naar Playalinda beach, daar kun je vanaf het strand het dichtste bij komen! We eten snel het ontbijt en stappen dan in de auto. Zwemspullen, lunch, zonnebrand en camera mee! Gisteravond nog even de laatste socials doorgekeken en het blijkt dat het strand inderdaad geopend is, wel wordt geadviseerd om op tijd te komen want 2 uur voor de launch gaat de toegangsweg naar het strand dicht. Zo gezegd zo gedaan, we zijn op tijd en gelukkig is de poort open. Om 9:15 staan we op het strand, vervolgens lopen via het strand nog meer richting het lanceerplatform. De pionnen staan als grens op het strand, hier maar een plekje zoeken dan. Even een foto alvast om te proberen, ja prima locatie. Nu nog 3 uur wachten 😉 Gelukkig is het water dichtbij dus binnen de kortste keren lekker de zee in. Het is inmiddels een graad of 32 en de zon brand enorm. Gelukkig geen bewolking dus we kunnen de lancering straks goed zien… Tja hoe gek kan het lopen rond 11 uur komt er wat meer bewolking. Ach komt vast goed…. Niet dus…. Als we om 12u met ik weet niet hoeveel mensen bij de pionnen staan begint het toch te regenen… tjonge jonge…. we zien zelfs de lanceertoren en Falcon 9 raket niet meer staan… Het wordt wat droger…. we staan klaar en dan tellen we af naar 12:09. Nu zou dit toch echt moeten gaan… Helaas… Iemand roept dat de lancering scrubbed is due to weather conditions! Nee!!! Wat een tegenvaller! Dit is toch wel een aardige deceptie, heb ik @#!$% voor niets de hele ochtend op een strand gezeten… pffff! Vervolgens regent het ook nog en staan we in de regen een broodje te eten. Helemaal klaar mee! We pakken de spullen in en rijden maar terug naar het appartement. Cas springt onder de douche en ploft met een boek neer op de bank. De rest neemt nog een duik in het zwembad bij het appartement. Is toch veel lekkerder dan dat zoute water 😉 Gelukkig is er morgen een nieuwe kans op lancering, we zijn dan bij Kennedy Space Center en helaas niet op dezelfde plek als vandaag. Maar wel weer een kans om het te zien!
Later die middag rijd ik nog even naar de lokale Walgreens voor de oordruppels. Gelukkig hebben zijn ze hier wel beschikbaar! ‘s Avonds koken we zelf in het appartement met de boter van gisteren, haha! Heerlijk even lekker chillen daarna op de bank. Morgen hopelijk meer geluk!

Vrijdag 1 augustus.
Vol goede moed staan we op tijd op. We willen graag vroeg bij het Kennedy Space center zijn, het zal vast druk zijn en we willen graag alles zien en natuurlijk de lancering bekijken. Om kwart over 9 rijden we de parkeerplaats op, zo zeg, dat is vele malen drukker dan de vorige keren dat ik er ben geweest. Als we naar binnen lopen wil ik graag meteen met de bus naar de Apollo locatie, dit deel van het museum licht bij Banana Creek (de dichtstbijzijnde tribune en directe zicht locatie op de lanceer platforms) en hopelijk kunnen we vandaar de lancering bekijken. Als we naar de bus lopen moeten we onze kaarten laten zien, Helaas meneer de normale tickets geven pas vanaf 13u vanmiddag toegang tot de bus tour. Het blijkt dat wanneer je nu met de bus wilt je een lancering kaartje had moeten kopen… Grrr! Nou ja, even op de reset knop en genieten van dit fantastische museum, want dat is het echt! We lopen naar het Atlantis gebouw, als we binnen zijn bekijken we een film over hoe het idee van een Space Shuttle is ontstaan. Men wilde destijds meer naar een herbruikbaar raket model zodat kosten lager werden. Tevens moest er een raket gebouwd worden die ook vracht naar de ruimte kon vervoeren. We lopen door naar de volgende ruimte en staan mooi vooraan. Ik weet wat er komen gaat dus zorg dat we op de juiste plek staan 😉 In deze ruimte wordt op grote schermen een lancering van Space Shuttle Atlantis getoond, daarna gaat het scherm omhoog en daar hangt die hoor! Atlantis! Wauw… weer kippenvel! Het blijft toch echt iets machtigs en groots en ongrijpbaars… Echt super! Vervolgens lopen we door de hal en zien we alles wat met het Spaceshuttle programma te maken had. We kunnen nog niet voor de lancering ook zelf een lancering doen, we sluiten aan in de rij en mogen dan de simulator inlopen. In deze simulator voel je hoe het is om gelanceerd te worden. Superleuk, en een mooie bruggetje naar de lancering van vandaag. We lopen snel naar buiten en gaan naar het grasveld aan de achterzijde, hier staat een groot scherm met de lancering en wanneer de raket straks boven de begroeiing uitkomt kunnen we hem zelf zien. De kans dat de raket gaat opstijgen is inmiddels terug naar 40% ivm het weer, gister was het nog 90% dus ik begin me al zorgen te maken. Wat wel leuk is van deze locatie is dat er iemand informatie geeft. Dus rond 11:43 begint het aftellen, 10,9,8,7,6,5,4,3,2,1 GO! Gebeurt er wat? Geen idee? Is het weer gecanceld? Maar dan komt de Falcon 9 Block 5 rocket boven de bomen uit, Wauw Wauw Wauw! Wat cool is dit, na een korte tijd ook het enorme geluid erbij! Fantastich! Deze missie, Crew 11, vliegt met 4 mensen naar het International Space Station! Magisch! Wanneer de eerste booster rocket terug naar het landingsplatform komt zie je ineens de motoren aangaan en zie ik een enorme vlam. Dan hoor je een knal en is de booster veilig geland! COOL! Wat is dit toch mooi om te zien!
Voldaan lopen we weer terug naar de Atlantis hal. Hier kijken we beneden nog even naar de 2 Spaceshuttles die verloren zijn gegaan, Challenger en Columbia, deze 2 shuttles zijn kort na de lancering ontploft. Hierbij zijn alle inzittenden om het leven gekomen, Indrukwekkend, zeker nu we net zo’n raket de lucht in hebben zien gaan!
Inmiddels is het bijna 13u en mogen we met de bus naar het Apollo complex. Onderweg komen we langs het VAB (Vehicle Assembly Building) hier werden de Spaceshuttles voorbereid en verticaal op de brandstoftank gehangen en op een Crawler gezet die de Shuttle dan met 1 mijl per uur naar het lanceerplatform reed. De bus chauffeur verteld dat deze Crawlers nu weer worden gebruikt voor het nieuwe NASA programma Artemis. In het Artemis programma is er een nieuwe raket ontwikkeld, de SLS, Space Launch System. Hierbij gaan ze eerst naar de maan terug, hierna wordt de missie doorgezet naar de rode planeet Mars. De volgende lancering van een bemande SLS missie staat voor 2026 gepland. Dit duurt dus nog even.
Bij de Apollo locatie stappen we uit de bus en zien we weer een film over het ontstaan van het ruimte programma. Hierin wordt uitgelegd dat de wedloop tussen de USA en Rusland vol in gang is en dat USA enorm achterloopt. President John F. Kennedy speekt dan uit dat ze in de jaren 60 nog op de maan willen landen! Dat was in die tijd een enorme opgave, vele rakketten ontploften, jaren van problemen en uitdaging ontstaan maar dan is het zover. In 1969 lukt het, de eerste landing op de maan! De deuren gaan open en we moeten naar de volgende ruimte, we komen in de controle kamer van destijds, vele oude computers met lampjes en piepjes. We zien hoe de lancering van de Apollo verloopt. Mooi om te zien! We lopen dan de kamer uit… en daar ligt die hoor. De Saturnus V raket van het Apollo programma! Wat een apparaat, we staan bij de onderkant en zien de enorme motoren. We zijn dan toch wel erg klein hoor. De hal is verder gevuld met attributen uit die tijd, de maanlander (eagle), een capsule van de raket, het lanceerplatform en vele ruimtepakken en benodigdheden. In het theater kijken we een voorstelling over de maanlanding, leuk om te zien. Hier komt ook de uitdrukking “The eagle has landed” vandaan. Eagle was namelijk de naam van de maanlander. Natuurlijk komt ook de zin “It’s a small step for man but a gigant leap for mankind” voorbij, deze woorden sprank Neil Armsrong uit toen hij een stap zette op de maan!
Terug met de bus naar het Space Center bekijken we nog een aantal exposities en maken we nog een ritje in een simulator naar Mars. Ook bekijken we een hal waar alle nieuwe ruimte programma’s van de commerciële bedrijven te zien zijn. Hier staan raketten van SpaceX, Blue Origin, Starliner en vast nog een aantal meer. Zo sluiten we de laatste minuten af en om 18u lopen we het park af. De tijd volledig benut, het was prachtig! De dag sluiten we af in Titusville bij een Steakhouse. Even napraten over wat we allemaal gezien hebben vandaag, en ik kan je vertellen dat was heel wat!